Svitliachok in de Karpaten in partnerschap met Crédit Agricole: twee junikampen voor moeders en kinderen

    Moeders en kinderen juichen voor een houten kamphuis in de Karpaten, Svitliachok met Crédit Agricole

    Deze activiteit wordt uitgevoerd door de liefdadigheidsstichting „Children of Heroes“ (Oekraïne).
    Over onze organisaties

    ‘Dank aan het geweldige team van Svitliachok. Jullie hebben ons echt de kans gegeven om uit te rusten… deze tijd was van ons! Het was een heerlijke pauze voor lichaam en geest,’ schreef de moeder van een deelnemer na thuiskomst.

    In juni organiseerde het project Svitliachok twee kampen. Het eerste vond plaats van 1 tot 7 juni 2026, het tweede van 15 tot 21 juni. Beide werden gehouden in een hotel in het dorp Polianytsia, vlak bij Bukovel.

    Samen verwelkomden de twee kampen 161 deelnemers: 84 kinderen van 3 tot 10 jaar en 77 moeders en verzorgers. De kinderen kwamen uit verschillende regio’s van Oekraïne, van Zakarpattia tot de regio Kharkiv. Dit was mogelijk dankzij financiële steun van de Crédit Agricole Group Foundation, die de verblijfskosten en maaltijden van de gezinnen, het werk van de psychologen, materialen voor activiteiten, verzekering, vervoer en excursies betaalde. Voor een gezin dat een dierbare heeft verloren is dit een zeldzame kans om kind en verzorger tegelijk te laten herstellen, in plaats van na elkaar.

    Svitliachok verschilt van onze andere socialisatieprojecten doordat het jongere kinderen, die nog niet zelfstandig kunnen reizen en meedoen, de kans geeft om samen met hun moeder of verzorger te komen. De volwassene blijft bij het kind en volgt tegelijk een eigen programma voor psychologische ondersteuning.

    [image: https://childrenheroes.org/wp-content/uploads/2026/09/1.jpg]

    Wat de kampen inhielden

    Het programma voor de kinderen bestond uit kunsttherapie, creatieve activiteiten, spelletjes en groepssessies. Kinderen voor wie het moeilijker was om in de groep mee te doen of die extra psychologische ondersteuning nodig hadden, kregen individuele begeleiding van een psycholoog.

    Tegelijk volgden de moeders psycho-educatieve sessies, individuele consulten, herstelsessies en lotgenotengroepen, waar vrouwen met een vergelijkbare ervaring met elkaar konden praten zonder de context van wat ze hadden meegemaakt te hoeven uitleggen. Psychologen zagen dat het aantal verzoeken om individuele consulten na de psycho-educatieve en herstelsessies duidelijk toenam. Moeders kregen meer vertrouwen dat een gesprek met een psycholoog hen kon helpen en waren eerder bereid hun ervaringen te delen. Voor sommige deelnemers was dit de eerste keer dat ze met een psycholoog werkten.

    Buiten de sessies deden gezinnen mee aan excursies, wandelingen in de bergen en avondactiviteiten, en brachten ze tijd samen door zonder de druk van dagelijkse verplichtingen.

    [image: https://childrenheroes.org/wp-content/uploads/2026/09/3.jpg]

    [image: https://childrenheroes.org/wp-content/uploads/2026/09/2.jpg]

    Wat er veranderde

    Het psycho-emotionele welzijn van de moeders werd aan het begin en aan het einde van elk kamp gemeten.

    Vóór het eerste kamp ervoer een aanzienlijk deel van de vrouwen verhoogde stress en een wisselende mate van emotionele uitputting. Aan het einde van het kamp was het gemiddelde niveau van spanning en stress onder de ondervraagde deelnemers gedaald van 5,5 naar 3,2 punten. Psychologen zagen ook een verbetering van het algemene emotionele welzijn en minder uitputting.

    Een van de duidelijkste indicatoren van de effectiviteit van het programma tijdens het tweede kamp was de afname van angst. Aan het begin meldde 17,6% van de deelnemers een laag angstniveau; aan het einde was dat gestegen tot 69,1%. Het aandeel vrouwen met merkbare angst daalde van 32,4% aan het begin tot 5,5% aan het einde. Bij de start van het kamp vertoonde 2,9% van de deelnemers het ernstigste angstniveau; aan het einde niemand meer.

    Ook de mate van uitputting veranderde. Aan het einde van het tweede kamp had geen van de deelnemers nog een hoog uitputtingsniveau, en 26 van de 34 ondervraagde vrouwen voelden zich comfortabel of ontspannen.

    Psychologen zagen in de loop van het kamp ook veranderingen in de betrokkenheid van de kinderen. De meeste deelnemers deden geleidelijk actiever mee aan groepsactiviteiten, deelden vaker hun ervaringen en stonden meer open voor contact met anderen.

    Wat gezinnen zeggen

    Platon kwam naar het eerste kamp met zijn moeder, Svitlana. Het gezin leefde enkele weken onder bezetting voordat het naar het westen van Oekraïne verhuisde. In oktober 2023 verloren ze hun man en vader.

    ‘Mijn zoon Platon is dol op voetbal, dus hij vond al snel vrienden om mee te voetballen en andere spelletjes te doen. Na onze thuiskomst bleef hij nog lang over het kamp praten en miste hij de vrienden die hij daar had gemaakt,’ zegt de moeder van Platon.

    Nastia en Pavlo kwamen naar het tweede kamp met hun moeder, Olesia. Hun vader sneuvelde in oktober 2024 tijdens een gevechtsmissie, en het gezin verhuisde later vanwege de veiligheidssituatie van Zaporizhzhia naar Dnipro.

    ‘Na het project werd Nastia opener, maakte ze vrienden en werd ze vrolijker, en Pavlo kreeg meer zelfvertrouwen. Wat ons het meest heeft geholpen, was het persoonlijke contact met mensen die onze ervaring begrepen, de steun van de psychologen, nieuwe mensen ontmoeten en samen aan activiteiten meedoen,’ zegt de moeder van Nastia en Pavlo.

    [image: https://childrenheroes.org/wp-content/uploads/2026/09/5.webp]

    Dank voor deze investering in het psychologische welzijn en de socialisatie van gezinnen.

    ‘Voor een kind van drie, vijf of tien kan een week in een veilige omgeving, met spelletjes, creatieve activiteiten en andere kinderen om zich heen, een eerste stap naar herstel zijn. Op deze leeftijd zeggen kinderen niet altijd in woorden wat ze meemaken. Ze laten het zien via spel, tekenen en hun bereidheid om contact te maken met anderen. Daar werken de psychologen van het kamp mee. Tegelijk krijgen moeders hun eigen ondersteuning en de kans om de reserves aan te vullen waaruit ze elke dag putten om voor hun kinderen te zorgen. Het effect van deze investering wordt met de tijd zichtbaar: minder angst, makkelijker aanpassen in sociale situaties en een sterkere band binnen het gezin. Dat zijn enkele van de fundamenten voor herstel op de lange termijn na een verlies.’

    Tetiana Zarytska, Socialisation and Psychological Support Program Director, Children of Heroes Charity Fund

    ‘Liefdadigheid is een vast onderdeel van de wereldwijde strategie van Crédit Agricole Group. Wij geloven dat we met steun aan kinderen die door de oorlog hun dierbaarsten hebben verloren, bijdragen aan de toekomstige ontwikkeling van Oekraïne. De kinderkampen die we samen met het Children of Heroes Charity Fund organiseerden, gaven kinderen de kans om emotioneel te herstellen, uit te rusten, tijd met anderen door te brengen en te genieten van de eenvoudige geneugten van het kind-zijn. Kinderen zijn onze toekomst, en vandaag moeten we alles doen wat we kunnen om die toekomst sterk en gelukkig te maken.’

    Crédit Agricole Group Foundation

    Het volgende kamp

    Svitliachok gaat door. Het volgende kamp vindt plaats van 30 augustus tot 5 september 2026 en wordt ook gesteund door de Crédit Agricole Group Foundation, die de kosten van het kamp voor 40 kinderen heeft betaald.

    Dank voor deze belangrijke investering. Een opzet waarin moeder en kind naast elkaar herstellen, helpt gezinnen hun band te versterken, geeft vrouwen de ervaring om steun te zoeken en te ontvangen, en geeft kinderen een veilige kring van leeftijdsgenoten. Dat zijn de fundamenten van het herstel op de langere termijn waar het programma op gericht is.

    лист

    Word lid
    naar onze nieuwsbrief

    Ontvang updates over hoe we kinderen helpen en hoe jij betrokken kunt raken.

    Deel uw ideeën

    Wij waarderen creativiteit en verwelkomen uw ideeën. Vul het onderstaande formulier in en laten wij samen de partnerschapsmogelijkheden bekijken.

    Родина Найдухів

    табір «Воловець» у Карпатах

    З перших днів повномасштабного вторгнення Юрій пішов добровольцем на фронт. На жаль, чоловік загинув під Бахмутом. Ця трагедія стала справжнім ударом для його дружини Галини та двох донечок — 13-річної Таїсії та 11-річної Іринки. Емоційний стан донечок був вкрай нестабільним: вони закрились в собі.

    Від фонду «Діти Героїв» сімʼя Найдухів отримала можливість поїхати до табору «Воловець» у Карпатах. Це табір психоемоційної стабілізації для сімей, що постраждали від війни. З перших днів у таборі розпочались позитивні зміни. Вони ходили в гори, малювали, співали, купалися в чанах. Галина каже, що вона вперше після трагедії добре спала. А дівчата, які категорично відмовлялись йти до психолога, після табору самі висловили бажання розпочати роботу з фахівцем!

    Agentic Giving