Wanneer de oorlog kinderen niet alleen hun dierbaren dreigt af te nemen, maar ook hun geloof in de toekomst, wordt onderwijs een bron van stabiliteit. Het herstelt het zelfvertrouwen, opent nieuwe kansen en helpt kinderen weer in hun dromen te geloven.
Met dat doel voor ogen organiseert het Children of Heroes Charity Fund sinds 2023 samen met partner Brightseeds een onderwijsprogramma in het Verenigd Koninkrijk. Deze zomer werd het initiatief het grootste in de geschiedenis van het Fonds: 121 tieners kregen de kans om twee weken op Britse scholen te studeren, zich onder te dompelen in een Engelstalige en multiculturele omgeving, een ander onderwijssysteem te ervaren en hun horizon te verbreden.
In dit interview vertelt Valeria Abdal, medeoprichter en ambassadeur van het Children of Heroes Charity Fund, hoe het programma tot stand kwam, waarom het veel verder gaat dan Engels leren, en hoe onderwijs kinderen helpt het vertrouwen in zichzelf terug te vinden.
Hoe is het idee voor dit programma ontstaan? Hoe lang duurde de voorbereiding, en wat was de grootste uitdaging?
De voorbereidingen voor het programma van dit jaar begonnen meer dan zes maanden van tevoren. Al in december openden we de inschrijving voor de kinderen onder onze hoede om deel te nemen aan zomeronderwijsprogramma’s op scholen in het hele Verenigd Koninkrijk.
We ontvingen ongeveer 200 aanmeldingen, terwijl we maar plek hadden voor 120 kinderen.
Het selectieproces bestond uit meerdere stappen. We beoordeelden het Engels van elke kandidaat met taaltests, vroegen iedereen een video-introductie in het Engels op te nemen en lieten hen een essay schrijven. Onze experts bekeken persoonlijk elke video en elk essay. We vonden het belangrijk om deze kans te geven aan kinderen die echt gemotiveerd waren om te leren, te groeien en het allerbeste uit deze ervaring te halen.
Een andere belangrijke stap was een gesprek met onze psychologen. We wilden zeker weten dat elk kind emotioneel klaar was voor een intensief programma van twee weken in het buitenland, een volledig nieuwe omgeving en alle ervaringen die daarbij komen kijken.
Misschien was het moeilijkste wel om uit zo’n grote groep aanmeldingen maar 120 kinderen te kiezen. Achter elke aanmelding zat een uniek persoonlijk verhaal, dus die beslissingen waren ongelooflijk zwaar.
De logistieke kant was net zo uitdagend. Elk kind had een visum voor het Verenigd Koninkrijk nodig, er moesten afspraken bij visumcentra worden geregeld, documenten worden voorbereid en vertaald, en alle toestemmingen van verzorgers worden verzameld. Het was een enorme hoeveelheid werk die ons team in enkele maanden heeft verzet.
Hoeveel kinderen deden dit jaar mee aan het programma?
Dit jaar stelden we onszelf een ambitieus doel: 120 kinderen onder onze hoede naar Britse scholen sturen. In werkelijkheid hebben we dat doel net overtroffen. Deze zomer kregen 121 kinderen de kans om te studeren op 12 verschillende scholen in het Verenigd Koninkrijk, waar ze zich volledig onderdompelden in een Engelstalige omgeving en rechtstreeks leerden van docenten met Engels als moedertaal. De deelnemers zijn tieners van 12 tot 18 jaar uit heel Oekraïne – uit grote steden, kleine stadjes en dorpen. Wat ze allemaal gemeen hebben, is de wens om te leren, te groeien en aan hun toekomst te bouwen.
Wat was het belangrijkste doel van het programma? Zie je al resultaten?
We kunnen het programma pas volledig evalueren als het is afgerond, nadat we met de kinderen hebben gesproken, feedback van de scholen hebben verzameld en de hele ervaring hebben geanalyseerd. Maar ons hoofddoel was een veilige, inspirerende leeromgeving creëren waarin kinderen hun Engels konden verbeteren door volledige taalonderdompeling, nieuwe kennis konden opdoen, vrienden konden maken uit verschillende landen en, het allerbelangrijkste, het vertrouwen in zichzelf en hun eigen kunnen konden terugvinden.
Net zo belangrijk was het om hen positieve herinneringen en betekenisvolle ervaringen mee te geven die ze de rest van hun leven bij zich dragen.
Wat hield het onderwijs-, cultuur- en vrijetijdsprogramma in?
Elke Britse school heeft een eigen lesprogramma, dus elk programma verschilt per regio. In de loop der jaren hebben de kinderen onder onze hoede gestudeerd op scholen bij Londen, Oxford, Manchester en Canterbury, in Zuid-Engeland en in veel andere delen van het land.
Naast hun dagelijkse Engelse lessen deden de kinderen mee aan allerlei sporten, creatieve workshops, teambuildingactiviteiten, wedstrijden en sociale evenementen. Denk aan bowlen, escaperooms, zwemmen, tennis, verschillende sporten en avondactiviteiten – allemaal in het Engels.
Educatieve excursies zijn ook een vast onderdeel van elk programma. De kinderen bezochten Londen, Oxford, Cambridge, Bath en andere historische Britse steden, waar ze kennismaakten met de lokale cultuur, architectuur en tradities.
Dit jaar begeleidde ik zelf de kinderen onder onze hoede op Tonbridge School. Samen bezochten we Londen, Oxford en Windsor.
Hoe reageerden de kinderen op het studeren aan Britse scholen?
Zonder te overdrijven kan ik zeggen dat de indrukken van de kinderen ongelooflijk waren. Voor sommigen was het hun allereerste reis naar het buitenland. Voor anderen was het hun eerste ervaring met leren in een internationale omgeving. Velen hadden zich nooit voorgesteld hoe onderwijs op een Britse school eruitziet, of hoe anders het kan zijn dan wat ze in Oekraïne gewend waren. De zestienjarige Viktoriia vertelde me: ‘Mijn Engels is verbeterd omdat er hier zoveel internationale studenten zijn, en we praten zowel met hen als met onze docenten in het Engels. We studeerden samen met jongeren uit veel verschillende landen, en het was fascinerend om meer te leren over hun culturen, talen en tradities.’ De zeventienjarige Polina vertelde over haar ervaring met de lessen engineering en design: ‘Op mijn Britse school koos ik de cursus Engineering and Design. We leerden hoe je constructies ontwerpt waar mensen in de toekomst iets aan hebben. Het was ontzettend spannend!’
Voor veel kinderen bood het programma ook iets wat minstens zo belangrijk was: de kans om twee weken in een veilige omgeving door te brengen – zonder luchtalarm en zonder de voortdurende stress van de oorlog. Zo konden ze zich volledig richten op leren, Engels oefenen met moedertaalsprekers en gewoon genieten van het leven als gewone tiener. Voor sommigen ging ook een lang gekoesterde droom in vervulling: de Big Ben zien, door de straten van Londen dwalen of voor het eerst Oxford bezoeken.
Je bracht tijd door met de kinderen op Tonbridge School. Wat maakte de meeste indruk op je aan de onderwijsaanpak?
De kinderen zelf vertelden me keer op keer dat het een van de sterkste en meest boeiende onderwijsprogramma’s was die ze ooit hadden meegemaakt.
Voordat het programma begon, koos elke deelnemer een leerroute op basis van zijn of haar interesses. De opties waren onder meer Leadership and Global Economy, Artificial Intelligence, Engineering en andere. Daarna werden ze ingedeeld in kleine internationale groepen, waarin ze twee weken lang samen leerden met studenten van over de hele wereld.
Wat mij het meest trof, was de lesmethode. In de cursus Leadership gaf de docent bijvoorbeeld niet simpelweg colleges. De lessen waren opgebouwd rond de casestudymethode – leren door het analyseren van echte situaties uit het leven en het bedrijfsleven. Studenten kregen echte vraagstukken voorgelegd, bespraken die in teams, analyseerden verschillende perspectieven, verdedigden hun ideeën, zochten naar compromissen en presenteerden uiteindelijk hun eigen oplossingen. Deze aanpak ontwikkelt veel meer dan vakkennis. Hij versterkt kritisch denken, communicatie, teamwork en leiderschapsvaardigheden – precies de competenties die in de wereld van vandaag steeds belangrijker worden.
De engineeringlessen waren net zo inspirerend. Een van onze meisjes vertelde me dat ze bijna een hele week de principes van rakettechniek bestudeerden. Maar het bleef niet bij theorie. De studenten ontwierpen en bouwden hun eigen modelraketten en lanceerden die daarna met een elektrisch lanceersysteem. Voor de kinderen was het een onvergetelijke praktijkervaring waarin ze op een echt praktische manier met wetenschap bezig konden zijn.
Juist die combinatie van theorie en praktijk – experimenten, discussies, teamwork en toepassing in de echte wereld – sprak de kinderen onder onze hoede het meest aan. Misschien kwamen ze daarom uit elke les geïnspireerd terug, gretig om meer te leren en niet bang om ambitieuze doelen voor zichzelf te stellen.
Een van de hoogtepunten van het programma was de ontmoeting met Valerii Zaluzhnyi, buitengewoon en gevolmachtigd ambassadeur van Oekraïne in het Verenigd Koninkrijk. Hoe was die ervaring?
Het was een ongelooflijk warme, oprechte en echt gedenkwaardige ontmoeting. We werden ontvangen op de ambassade van Oekraïne in het Verenigd Koninkrijk, waar we bijna een uur spraken met ambassadeur Valerii Zaluzhnyi. Wat mij het meest raakte, was dat de heer Zaluzhnyi vooraf de tijd had genomen om het verhaal van elk kind bij de ontmoeting te leren kennen. Hij kende hun namen, wist wat ieder van hen had meegemaakt en sprak elk kind persoonlijk aan.
Het gesprek was open en ontspannen. Hij vroeg de kinderen naar hun dromen, toekomstplannen, studie en loopbaanwensen. Hij deelde zijn eigen levenservaringen, beantwoordde hun vragen, gaf advies en sprak bemoedigende woorden.
Ik weet zeker dat dit voor veel kinderen onder onze hoede een van de bepalende momenten van de hele reis is geworden. Voor velen van hen was het een zeldzame kans om te spreken met iemand die een symbool is geworden van de veerkracht en vastberadenheid van Oekraïne. Bijzonder ontroerend was dat de heer Zaluzhnyi voor elk kind een klein persoonlijk cadeau had voorbereid. Het was een hartelijk gebaar dat opnieuw zijn oprechte zorg en aandacht voor hen liet zien.
Ook muzikant Taras Topolia sloot zich aan bij het programma. Welke rol speelde hij?
Taras Topolia is onderwijsambassadeur van het Children of Heroes Charity Fund. Zijn steun gaat veel verder dan bekendheid geven aan ons werk of zijn publieke profiel eraan verbinden. Hij neemt persoonlijk deel aan onze onderwijsinitiatieven, en dat betekent heel veel voor ons.
Eerder dit jaar, in april, begeleidde Taras de kinderen onder onze hoede tijdens hun onderwijsreis naar de Verenigde Staten. Twee weken lang bezocht hij samen met de kinderen universiteiten, bracht hij tijd met hen door, moedigde hij hen aan en werd hij een echt onderdeel van hun reis. Deze zomer reisde hij naar het Verenigd Koninkrijk om met eigen ogen te zien hoe onze kinderen op Britse scholen leren. Hij bezocht Tonbridge School en Dean Close School bij Oxford, ontmoette leerlingen en docenten en leerde meer over hoe de programma’s worden uitgevoerd.
Voor de kinderen onder onze hoede is dit soort steun ongelooflijk waardevol. Ze zien dat bekende Oekraïners meer doen dan alleen praten over het steunen van kinderen – ze maken tijd om persoonlijk bij hen te zijn, hun successen te vieren en hen te inspireren door hun eigen voorbeeld.
Dat geeft onze kinderen meer vertrouwen in zichzelf en motiveert hen om door te gaan.
Tijdens het bezoek organiseerde het Fonds ook een benefietlunch in Londen. Wat was daarvan het belangrijkste doel?
Een benefietevenement in Londen organiseren was een spannende uitdaging voor ons. Het betekende een nieuw publiek bereiken in een nieuwe omgeving, en we wilden meer neerzetten dan alleen een formele bijeenkomst. Ons doel was mensen samenbrengen rond een gedeeld doel: steun voor Oekraïense kinderen die door de oorlog een of beide ouders hebben verloren.
We nodigden onze langdurige partners uit, potentiële donateurs, vertegenwoordigers van Britse scholen die de kinderen onder onze hoede al ontvangen – of dat graag willen gaan doen – vertegenwoordigers van Oekraïense liefdadigheidsorganisaties in het Verenigd Koninkrijk, universiteiten en vrienden van het Fonds.
Het was symbolisch dat we Tatar Bunar kozen als locatie, een Oekraïens restaurant in Londen dat is opgericht door een Oekraïense restaurateur. We wilden dat onze gasten niet alleen de missie van het Fonds zouden ervaren, maar ook de warmte, gastvrijheid en de geest van de hedendaagse Oekraïense cultuur.
Ik denk dat we alles hebben bereikt wat we ons hadden voorgenomen. Het evenement was warm, hartelijk en echt gedenkwaardig. Het gaf ons de kans om de missie van het Fonds te delen, de impact van ons werk te presenteren en onze gasten kennis te laten maken met de persoonlijke verhalen van de kinderen die we ondersteunen.
Het meest emotionele deel van de middag was het luisteren naar de kinderen zelf. Ze vertelden over hun weg, hun dromen en de kansen die ze dankzij de steun van het Fonds hebben gekregen. Een van de kinderen onder onze hoede zong het iconische lied van Volodymyr Ivasiuk, een van de meest ontroerende momenten van het evenement.
Het hoogtepunt van de lunch was een optreden van onze onderwijsambassadeur Taras Topolia, zanger van de Oekraïense band Antytila. Hij sprak het publiek toe en zong enkele van de bekendste nummers van de band, wat een sfeer van verbondenheid, warmte en solidariteit creëerde.
We hopen van harte dat dit evenement het begin is van een sterkere en actievere aanwezigheid van het Fonds in het Verenigd Koninkrijk. Nieuwe partnerschappen opbouwen, bekendheid geven aan ons werk, de internationale gemeenschap kennis laten maken met de verhalen van onze kinderen en meer mensen betrekken bij de steun aan Oekraïense gezinnen blijven belangrijke prioriteiten voor ons.
Wat is de volgende stap? Wat zijn de plannen van het Fonds voor de toekomst van dit programma?
Ons motto is: ‘Het beste moet nog komen’, glimlacht Valeria. We zijn vastbesloten om volgend jaar nog meer kinderen onder onze hoede de kans te geven om in het Verenigd Koninkrijk te studeren en nieuwe leerroutes te ontdekken. Natuurlijk vragen zulke programma’s aanzienlijke financiële middelen. Daarom werkt ons team elke dag aan het versterken van internationale partnerschappen, het betrekken van nieuwe donateurs en het creëren van meer kansen voor de kinderen die we ondersteunen.
Maar ons doel gaat veel verder dan het organiseren van één onderwijsreis. We willen deze kinderen op de lange termijn bijstaan – hun opleiding steunen, hen helpen hun talenten te ontdekken en te ontwikkelen, nieuwe deuren openen en hen aanmoedigen om groots te dromen zonder bang te zijn om ambitieuze doelen na te streven.
We geloven er vast in dat onderwijs een van de meest betekenisvolle investeringen in de toekomst van Oekraïne is. En zolang onze kinderen blijven dromen, doen we alles wat in onze macht ligt om hen te helpen die dromen werkelijkheid te maken.
